جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۳۶۴ نتیجه برای «پر» با فیلتر دیوان اشعار (سعدی) · صفحهٔ ۱ از ۳۱
- رباعی شمارهٔ ۷۷ سعدی شیرازیهرچند که هست عالم از خوبان پرشیرازی و کازرونی و دشتی و لُر
- رباعی شمارهٔ ۹۱ سعدی شیرازییا همچو همای بر من افکن پر خویشتا بندگیت کنم به جان و سر خویش
- غزل شمارهٔ ۱۷۴ سعدی شیرازیآن شکرخنده که پُر نوش دهانی داردنه دل من که دل خلقِ جهانی دارد
- غزل شمارهٔ ۵۲۴ سعدی شیرازییارا قدحی پر کن از آن داروی مستیتا از سرِ صوفی برود علت هستی
- شمارهٔ ۱۹ سعدی شیرازیمن این نامه که اکنون می‌نویسمبه آب چشم پر خون می‌نویسم
- رباعی شمارهٔ ۴۷ سعدی شیرازیبیچاره کسی که بر تو مفتون باشددور از تو گرش دلیست پر خون باشد
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ سعدی شیرازیهوس تو هیچ طبعی نپزد که سر نبازدز پی تو هیچ مرغی نپرد که پر نریزد
- غزل شمارهٔ ۶۶ سعدی شیرازیهر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر استعشقبازی دگر و نفس‌پرستی دگر است
- غزل شمارهٔ ۱۷۳ سعدی شیرازیمرغ بر بام تو ره دارد و من بر سر کویحبذا مرغ که آخر پر و بالی دارد
- غزل شمارهٔ ۱۷۸ سعدی شیرازیآن نه شخصی که جهانی‌ست پر از لطف و کمالعمر ضایع مکن ای دل که جهان می‌گذرد
- غزل شمارهٔ ۱۸۰ سعدی شیرازیگل مژدهٔ بازآمدنت در چمن انداختسلطان صبا پُر زر مصریش دهان کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۱ سعدی شیرازیعالم طفلی و جهل حیوانی بگذاشتآدمی‌طبع و ملک‌خوی و پری‌سیما شد