حال و هوا
شعر برای حال «تنهایی»
برای لحظه‌های خلوت؛ شعرهایی از غربت و تنهایی.
- شعر تأییدشده در این حال و هوا
- ۱۲
- شاعران
- ۵
تنهایی و خلوت
تنهایی گاه رنج است و گاه فرصتی برای خلوت با خود. شعرهای این صفحه برای همین حال انتخاب شده‌اند.
- ۱غزل شمارهٔ ۱۲۷ حافظ شیرازیروشنیِ طلعتِ تو ماه نداردمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۲غزل شمارهٔ ۱۱۲ سعدی شیرازیزهی رفیق که با چون تو سروبالایی استمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۳غزل شمارهٔ ۶۶۷ جلال الدین محمد مولویسماع صوفیان می درنگیردمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۴غزل شمارهٔ ۸۸۶ صائبپا منه زنهار بی اندیشه در جای غریبمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۵غزل شمارهٔ ۸۴۲ عطار نیشابوریمنم و گوشه‌ای و سوداییمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۶غزل شمارهٔ ۶۹ حافظ شیرازیکس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیستمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۷غزل شمارهٔ ۴۱ سعدی شیرازیدوش در صحرای خلوت گوی تنهایی زدممرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۸غزل شمارهٔ ۱۶۴ جلال الدین محمد مولویچو مرا به سوی زندان بکشید تن ز بالامرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۹غزل شمارهٔ ۶۷۹۲ صائببه توحید خدا همچون الف گویاست تنهاییمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۱۰بخش ۹۴ - ذکر شیخ ابوسعید ابوالخیر عطار نیشابوریآن فانی مطلق آن باقی برحق آن محبوب الهی آن معشوق نامتناهی آن نازنین مملکت آن بستان معرفت آن عرش فلک سیر قطب عالم ابوسعید ابوالخیر قدس الله…مرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۱۱غزل شمارهٔ ۲۵۱ سعدی شیرازیاگر تو برشکنی دوستان سلام کنندمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹
- ۱۲غزل شمارهٔ ۴۶۴۲ صائببوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیرمرتبط با حال و هوای «تنهایی»خواندن کامل ‹