غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۳ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

هر دیده که بر تو یک نظر داشت

از عمر تمام بهره برداشت

۱

سرمایهٔ عمر دیدن توست

وان دید تو را که یک نظر داشت

۲

کور است کسی که هر زمانی

در دید تو دیدهٔ دگر داشت

۳

جاوید ز خویش بی‌خبر شد

هر دل که ز عشق تو خبر داشت

۴

مرغی بپرید در هوایت

کز شوق تو صد هزار پر داشت

۵

در شوق رخ تو بیشتر سوخت

هر کو به تو قرب بیشتر داشت

۶

دل بی رخ تو دمی سر کس

سوگند به جان تو اگر داشت

۷

در عشق رخ تو یک سر موی

ننهاد قدم کسی که سر داشت

۸

بس مرده که زنده کرد در حال

بادی که به کوی تو گذر داشت

۹

با چشم تو کارگر نیامد

هر حیله که چرخ پاک برداشت

۱۰

خوارم کردی چنان که عشقت

بر خاک درم چو خاک در داشت

۱۱

خوار از چه سبب کنی کسی را

کز جان خودت عزیزتر داشت

۱۲

با بوالعجبی غمزهٔ تو

نه دل قیمت نه جان خطر داشت

۱۳

در پیش لبت ز شرم بگداخت

هر شیرینی که آن شکر داشت

۱۴

در جنب لب تو آب حیوان

هر شیوه که داشت مختصر داشت

۱۵

در نقرهٔ عارضت فروشد

هر نازکییی که آب زر داشت

۱۶

بر گرد میان تو کمر گشت

آن حرف که در میان کمر داشت

۱۷

شکل دهن تو طرفه برخاست

زان نقطهٔ طرفه بر زبر داشت

۱۸

چون روی تو زیر پردهٔ زلف

چه صد که هزار پرده در داشت

۱۹

در هر بن موی بی رخ تو

عطار هزار نوحه‌گر داشت

۲۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: داشتقافیه: ـر۱۸ از ۲۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. داشتبرداشت
  2. توستداشت
  3. زمانیداشت
  4. شدداشت
  5. هوایتداشت
  6. سوختداشت
  7. کسداشت
  8. مویداشت
  9. حالداشت
  10. نیامدبرداشت
  11. عشقتداشت
  12. راداشت
  13. توداشت
  14. بگداختداشت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.