غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۰۷ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

هر که عزم عشق رویش می‌کند

عشق رویش همچو مویش می‌کند

۱

هر که ندهد این جهان را سه طلاق

همچو دزد چار سویش می‌کند

۲

او نیاید در طلب اما ز شوق

دل به صد جان جستجویش می‌کند

۳

او نگردد نرم از اشکم ولیک

اشک دایم شست و شویش می‌کند

۴

هر که از چوگان زلفش بوی یافت

بی سر و بن همچو گویش می‌کند

۵

هر که در عشقش چو تیر راست شد

چون کمان زه در گلویش می‌کند

۶

سرخ‌روی او بباید شد به قطع

هر که را عشق آرزویش می‌کند

۷

سخت‌دل آهن نه بر آتش نگر

تا چگونه سرخ رویش می‌کند

۸

از درش عطار را بویی رسید

آه از آنجا مشک بویش می‌کند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌کندقافیه: ـویش۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌کندمی‌کند
  2. طلاقمی‌کند
  3. شوقمی‌کند
  4. ولیکمی‌کند
  5. یافتمی‌کند
  6. شدمی‌کند
  7. قطعمی‌کند
  8. نگرمی‌کند
  9. رسیدمی‌کند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.