غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۰ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر که را ذوق دین پدید آید

شهد دنیاش کی لذیذ آید

۱

چه کنی در زمانه‌ای که درو

پیر چون طفل نا رسید آید

۲

آنچنان عقل را چه خواهی کرد

که نگونسار یک نبید آید

۳

عقل بفروش و جمله حیرت خر

که تو را سود زین خرید آید

۴

این نه آن عالمی است ای غافل

که درو هیچکس پدید آید

۵

نشود باز این چنین قفلی

گر دو عالم پر از کلید آید

۶

گر در آیند ذره ذره به بانگ

آن همه بانگ ناشنید آید

۷

چه شود بیش و کم ازین دریا

خواجه گر پاک و گر پلید آید

۸

هر که دنیا خرید ای عطار

خر بود کز پی خوید آید

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آیدقافیه: ـید۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آیدآید
  2. دروآید
  3. کردآید
  4. خرآید
  5. غافلآید
  6. قفلیآید
  7. بانگآید
  8. دریاآید
  9. عطارآید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.