غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۱ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

مرد یک موی تو فلک نبود

محرم کوی تو ملک نبود

۱

ماه دو هفته گرچه هست تمام

از جمال تو هفت یک نبود

۲

چون جمال تو آشکار شود

همه باشی تو هیچ شک نبود

۳

ملک حسن آفتاب روی تورا

با کسی نیز مشترک نبود

۴

نتوان دید ذره‌ای رخ تو

تا دو عالم دو مردمک نبود

۵

آنچه در ذره ذره هست از تو

در زمین نیست در فلک نبود

۶

لیک چون ذره در تو محو شود

محو را ذره‌ای برک نبود!

۷

زر خورشید ذره ذره شود

اگرش خال تو محک نبود

۸

هیچکس را در آفرینش حق

در شکر این همه نمک نبود

۹

سر زلفت به چین رسید از هند

هیچکس را چنین یزک نبود

۱۰

گر خسک در ره من اندازی

چون تو اندازی آن خسک نبود

۱۱

هرچه عطار در صفات تو گفت

بر محک جاودانش حک نبود

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نبودقافیه: ـک۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. نبودنبود
  2. تمامنبود
  3. شودنبود
  4. تورانبود
  5. تونبود
  6. تونبود
  7. شودنبود
  8. شودنبود
  9. حقنبود
  10. هندنبود
  11. اندازینبود
  12. گفتنبود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.