غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۸۶ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

اگر خورشید خواهی سایه بگذار

چو مادر هست شیر دایه بگذار

۱

چو با خورشید هم‌تک می‌توان شد

ز پس در تک زدن چون سایه بگذار

۲

چو همسایه است با جان تو جانان

بده جان و حق همسایه بگذار

۳

تو را سرمایهٔ هستی بلایی است

زیانت سود کن سرمایه بگذار

۴

چو مردان جوشن و شمشیر برگیر

نه‌ای آخر چو زن پیرایه بگذار

۵

فلک طشت است و اختر خایه در طشت

خیال علم طشت و خایه بگذار

۶

فروتر پایهٔ تو عرش اعلاست

تو برتر رو فروتر پایه بگذار

۷

فرید از مایهٔ هستی جدا شد

تو هم مردی شو و این مایه بگذار

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بگذارقافیه: ـایه۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بگذاربگذار
  2. شدبگذار
  3. جانانبگذار
  4. استبگذار
  5. برگیربگذار
  6. طشتبگذار
  7. اعلاستبگذار
  8. شدبگذار

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.