غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۳۹ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دلی کامد ز عشق دوست در جوش

بماند تا قیامت مست و مدهوش

۱

ز بسیاری که یاد آرد ز معشوق

کند یکبارگی خود را فراموش

۲

بر امّید وصال دوست هر دم

قدح‌ها زهر ناکامی کند نوش

۳

برون آید ز جمع خودنمایان

بیندازد ردای و فوطه از دوش

۴

اگر بی دوست یک دم زو برآید

شود در ماتم آن دم سیه‌پوش

۵

فروماند زبان او ز گفتن

بماند تا ابد حیران و خاموش

۶

درین اندیشه هرگز نیز دیگر

بننشیند دل عطار از جوش

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوش۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. جوشمدهوش
  2. معشوقفراموش
  3. دمنوش
  4. خودنمایاندوش
  5. برآیدسیه‌پوش
  6. گفتنخاموش
  7. دیگرجوش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.