غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۵۸ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

زلف به انگشت پریشان مکن

روی بدان خوبی پنهان مکن

۱

طرهٔ مشکین سیه رنگ را

سایهٔ خورشید درافشان مکن

۲

از سر بیداد سر سروران

در سر آن سرو خرامان مکن

۳

عاشق دل سوخته را دست گیر

جان و دلم بی سر و سامان مکن

۴

چون بر ما آمده‌ای یک زمان

حال دل خسته پریشان مکن

۵

در بر ما یک نفس آرام گیر

از بر ما قصد شبستان مکن

۶

بی رخ خود عالم همچون بهشت

بر من دل سوخته زندان مکن

۷

بر تو چو عطار جفایی نکرد

آنچه ز تو آن نسزد آن مکن

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: مکنقافیه: ـان۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«مکن» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. مکنمکن
  2. رامکن
  3. سرورانمکن
  4. گیرمکن
  5. زمانمکن
  6. گیرمکن
  7. بهشتمکن
  8. نکردمکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.