غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۹۶ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

ای جان جان جانم تو جان جان جانی

بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی

۱

پی می‌برد به چیزی جانم ولی نه چیزی

تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی

۲

بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت

اکنون نگاه کردم تو خود همه جهانی

۳

گنج نهانی اما چندین طلسم داری

هرگز کسی ندانست گنجی بدین نهانی

۴

نی نی که عقل و جانم حیران شدند و واله

تا چون نهفته ماند چیزی بدین عیانی

۵

چیزی که از رگ من خون می‌چکید کردم

فانی شدم کنون من باقی دگر تو دانی

۶

کردم محاسن خود دستار خوان راهت

تا بو که از ره خود گردی برو فشانی

۷

در چار میخ دنیا مضطر بمانده‌ام من

گر وارهانی از خود دانم که می‌توانی

۸

عطار بی نشان شد از خویشتن بکلی

بویی فرست او را از کنه بی نشانی

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانی۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. جانیآنی
  2. چیزیجانی
  3. طاقتجهانی
  4. دارینهانی
  5. والهعیانی
  6. کردمدانی
  7. راهتفشانی
  8. منمی‌توانی
  9. بکلینشانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.