غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۴۷ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

ترسا بچه‌ای دیشب در غایت ترسایی

دیدم به در دیری چون بت که بیارایی

۱

زنار کمر کرده وز دیر برون جسته

طرف کله اشکسته از شوخی و رعنایی

۲

چون چشم و لبش دیدم صد گونه بگردیدم

ترسا بچه چون دیدم بی توش و توانایی

۳

آمد بر من سرمست زنار و می اندر دست

اندر بر من بنشست گفتا اگر از مایی

۴

امشب بر ما باشی تاج سر ما باشی

ما از تو بیاساییم وز ما تو بیاسایی

۵

از جان کنمت خدمت بی منت و بی علت

دارم ز تو صد منت کامشب بر ما آیی

۶

رفتم به در دیرش خوردم ز می عشقش

در حال دلم دریافت راهی ز هویدایی

۷

عطار ز عشق او سرگشته و حیران شد

در دیر مقیمی شد دین داد به ترسایی

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـایی۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. ترساییبیارایی
  2. جستهرعنایی
  3. بگردیدمتوانایی
  4. دستمایی
  5. باشیبیاسایی
  6. علتآیی
  7. عشقشهویدایی
  8. شدترسایی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.