در رهی میرفت هارون گرمگاه
دید میلی سر بر آورده براه
۱کرد هارون قصد میل سایه دار
گشت بهلول از دگر سوی آشکار
۲گفت بفکن طمطراق ای پرهوس
چون ز دنیا سایهٔ میلیت بس
۳سوی باغ و منظر و ایوان و خیل
چیست ان یکفیک ظل المیل میل
۴چون فراسر میشود در سایهٔ
پس بود بسیار اندک مایهٔ
۵دنیی دون چون نهنگی سرکشید
نیک و بد را تا بگردن درکشید
۶جمله را تا حشر بر پیچید دست
هیچکس از دام مکر او نجست
۷جملهٔ شیران بزنجیر ویند
زیر دست حکم و تسخیر ویند
۸گر ز بی مغزی تو دنیا دوستی
چون پیازی پای تا سر پوستی
۹
