قصاید

شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شروان شاه منوچهر خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
قصاید
قالب
قصیده
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هین

گوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین

۱

منتظران تواند مانده ترنجی به کف

رخش برون تاز هان، پرده برانداز، هین

۲

کیست ز مردان که نیست تیغ تو را هم نیام؟

کیست ز مرغان که نیست دام تو را هم قرین؟

۳

تاجوران را ز لعل طرف نهی بر کمر

شیر دلان را ز جزع، داغ نهی بر سرین

۴

جلوه‌گر توست چرخ و اینک در کوی تو

می‌دود از شرق و غرب آینه در آستین

۵

گوی گریبان تو چون بنماید فروغ

زرین پروز شود دامن روح الامین

۶

ز آتش دلها صبا سوخته شد سر به سر

تا به سر زلف تو کرد گذر چین به چین

۷

از طپش عشق تو در روش مدح شاه

خاطر خاقانی است سحر حلال آفرین

۸

خسرو اقلیم گیر سرور دیهیم بخش

مهدی آخر زمان، داور روی زمین

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـین۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. هیننازنین
  2. کفهین
  3. نیامقرین
  4. کمرسرین
  5. توآستین
  6. فروغالامین
  7. سرچین
  8. شاهآفرین
  9. بخشزمین

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ قصاید (۲۲۴ شعر) قرار دارد.