غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۹ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

گل است آن یا سمن یا ماه یا روی

شب است آن یا شبه یا مشک یا موی

۱

لبت دانم که یاقوت است و تن سیم

نمی‌دانم دلت سنگ است یا روی

۲

نپندارم که در بستان فردوس

بروید چون تو سروی بر لب جوی

۳

چه شیرین‌لب سخنگویی که عاجز

فرو می‌ماند از وصفت سخنگوی

۴

به بویی الغیاث از ما برآید

که ای باد از کجا آوردی این بوی

۵

الا ای ترک آتشروی ساقی

به آب باده عقل از من فرو شوی

۶

چه شهرآشوبی ای دلبند خودرای

چه بزم‌آرایی ای گلبرگ خودروی

۷

چو در میدان عشق افتادی ای دل

بباید بودنت سرگشته چون گوی

۸

دلا گر عاشقی می‌سوز و می‌ساز

تنا گر طالبی می‌پرس و می‌پوی

۹

در این ره جان بده یا ترک ما گیر

بر این در سر بنه یا غیر ما جوی

۱۰

بداندیشان ملامت می‌کنندم

که تا چند احتمال یار بدخوی

۱۱

محال است این که ترک دوست هرگز

بگوید سعدی ای دشمن تو می‌گوی

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوی۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رویموی
  2. سیمروی
  3. فردوسجوی
  4. عاجزسخنگوی
  5. برآیدبوی
  6. ساقیشوی
  7. خودرایخودروی
  8. دلگوی
  9. می‌سازمی‌پوی
  10. گیرجوی
  11. می‌کنندمبدخوی
  12. هرگزمی‌گوی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.