غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۸۷۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیم

سر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم

۱

بستیم لب به شهد خموشی ز گفتگو

شکر به طوطیان سخنگو گذاشتیم

۲

حاشا که تیغ صبح قیامت جدا کند

از فکر او سری که به زانو گذاشتیم

۳

شستیم دست خود ز ثمر پاک همچو سرو

روزی که پای بر لب این جو گذاشتیم

۴

کردند همچو سرو نفس راست بلبلان

تا از چمن به کنج قفس رو گذاشتیم

۵

از جرم ما مپرس چه مقدار و چند بود

ما کوه قاف را به ترازو گذاشتیم

۶

نتوان دریغ داشت ز مستان کباب را

دل را به آن دونرگس جادو گذاشتیم

۷

صائب شدیم مرکز پرگار آسمان

از دست تا عنان تکاپو گذاشتیم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گذاشتیمقافیه: ـو۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گذاشتیمگذاشتیم
  2. گفتگوگذاشتیم
  3. کندگذاشتیم
  4. سروگذاشتیم
  5. بلبلانگذاشتیم
  6. بودگذاشتیم
  7. راگذاشتیم
  8. آسمانگذاشتیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.