جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـآیدغزلیات

گفتم ز مِهروَرزان رسمِ وفا بیاموز

گفتا ز خوب‌رویان این کار کمتر آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـآیدغزلیات

تَرکِ گدایی مکن که گنج بیابی

از نظرِ رهرُوی که در گذر آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـایدمواعظ

سرای دام همایست نیک‌بختان را

بود که در همه عمرت یکی به دام آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـایددیوان اشعار

اگر صد نوبتش چون قرص خورشید

ببینم آب در چشم من آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـایددیوان اشعار

حلاوتیست لب لعل آبدارش را

که در حدیث نیاید چو در حدیث آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـایددیوان اشعار

در عقل نمی‌گنجد، در وهم نمی‌آید

کز تخمِ بنی‌آدم، فرزند پری زاید

واژهٔ قافیهقافیه: ـایددیوان اشعار

فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

مرا دلیست که با شوق بر نمی‌آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـایددیوان اشعار

مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

گرت مشاهدهٔ خویش در خیال آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـآیددیوان اشعار

امیدوار چنانم که کارِ بسته برآید

وصال، چون به سر آمد، فراق هم به سر آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـآیددیوان شمس

آن روز که کار وصل را ساز آید

وین مرغ از این قفس بپرواز آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـایددیوان شمس

در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

تا ذره چو رقص آید از منش به یاد آید

واژهٔ قافیهقافیه: ـآیددیوان شمس

هر نکته که از زهر اجل تلختر آید

آن را چو بگوید لب تو چون شکر آید