جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـارانشدیوان اشعار

چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

ندارد تازه جز باران اشک دل فگارانش

هم‌قافیهردیف: می‌گوقافیه: ـانشرباعیات

ای باد! حدیثِ من نهانش می‌گو

سِرّ دل من به صد زبانش می‌گو

هم‌قافیهقافیه: ـانشغزلیات

چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش

به هر شکسته که پیوست، تازه شد جانش

هم‌قافیهقافیه: ـانشمواعظ

صاحبا، عمر عزیز است غنیمت دانش

گوی خیری که توانی ببر از میدانش

هم‌قافیهقافیه: ـانشدیوان اشعار

خوش است درد که باشد امید درمانش

دراز نیست بیابان که هست پایانش

هم‌قافیهقافیه: ـانشدیوان اشعار

زینهار از دهان خندانش

و آتش لعل و آب دندانش

هم‌قافیهقافیه: ـانشدیوان اشعار

هر که هست التفات بر جانش

گو مزن لاف مهر جانانش

هم‌قافیهقافیه: ـانشدیوان اشعار

هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

نگران تو، چه اندیشه و بیم از دگرانش؟

هم‌قافیهردیف: باشیقافیه: ـانشدیوان اشعار

هرگز آن دل بنمیرد که تو جانش باشی

نیکبخت آن که تو در هر دو جهانش باشی

هم‌قافیهقافیه: ـانشدیوان شمس

پریشان باد پیوسته دل از زلف پریشانش

وگر برناورم فردا سر خویش از گریبانش

هم‌قافیهقافیه: ـانشدیوان شمس

هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش

با زهره درآ گویان در حلقه مستانش

هم‌قافیهقافیه: ـانشدیوان شمس

نگاری را که می‌جویم به جانش

نمی‌بینم میان حاضرانش