جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـافکنددیوان شمس

تا باد سعادت ز محمد خبر افکند

زان مردی و زان حمله شقاوت سپر افکند

واژهٔ قافیهقافیه: ـفکنددیوان اشعار

من به آهی کوه غم از پیش دل برداشتم

رخنه ها فرهاد اگر از تیشه در خار افکند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

بربود دلم ز دست و در پای افکند

واژهٔ قافیهردیف: عظیمستقافیه: ـنددیوان شمس

به جان تو که سوگند عظیمست

که جانم بی‌تو دربند عظیمست

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

از سر میدان دل حمله همی آورد

بر در ایوان جان مرد همی افکند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان شمس

روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

دیوانگی کنم که دیو آن نکند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

وقت است نوبهار در عیش وا کند

باغ از شکوفه خنده دندان نما کند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

محبوس آسمان چه پروبال واکند

در زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند

هم‌قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

آنجا که شوق دست حمایت بدر کند

شبنم در آفتاب قیامت سفر کند

هم‌قافیهردیف: گذارقافیه: ـکنددیوان اشعار

عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار

چون برق ازین سیاهی لشکر کند گذار

هم‌قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

تبسم از لبت چون موج در گوهر کند بازی

نسیم از طره‌ات چون فتنه در محشر کند بازی

هم‌قافیهردیف: بازیقافیه: ـکندغزلیات

درین مکتب‌ که باز آن طفل بازیگر کند بازی

که از علم آنچه تعلیمش دهی از برکند بازی