جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـرشمواعظ

دل مبند ای حکیم بر دنیا

که نه چیزیست جاه مختصرش

هم‌قافیهقافیه: ـرشمواعظ

حسن عنوان چنانکه معلومست

خبر خوش بود به نامه درش

هم‌قافیهقافیه: ـرشمواعظ

شجر مقل در بیابان‌ها

نرسد هرگز آفتی به برش

هم‌قافیهقافیه: ـرشدیوان شمس

خائیدن آن لب که چشیدی شکرش

مالیدن دستی که کشیدی بسرش

هم‌قافیهقافیه: ـرشدیوان شمس

اندک اندک راه زد سیم و زرش

مرگ و جسک نو فتاد اندر سرش

هم‌قافیهردیف: به سخنقافیه: ـرشدیوان شمس

چون آتش می‌شود عذارش به سخن

خون می‌چکد از چشم خمارش به سخن

هم‌قافیهردیف: زنقافیه: ـرشدیوان شمس

از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن

ای سرفراز مردی مردانه بر سرش زن

هم‌قافیهردیف: سوخته استقافیه: ـرشدیوان اشعار

خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟

از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟

هم‌قافیهقافیه: ـرشدیوان اشعار

خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش

می نماید در صدف خود رافروغ گوهرش

هم‌قافیهقافیه: ـرشدیوان اشعار

در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش

حلقه فتراک طاووس است از بال و پرش

هم‌قافیهقافیه: ـرشدیوان اشعار

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش

آتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

هم‌قافیهقافیه: ـرشدیوان اشعار

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

قیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش