جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: است آنقافیه: ـندیوان اشعار

در وصف نیاید که چه شیرین‌دهن است آن

این است که دور از لب و دندان من است آن

واژهٔ قافیهقافیه: ـندیوان شمس

با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق من

بیگانه می باشم چنین با عشق از دست فتن

واژهٔ قافیهقافیه: ـندیوان شمس

شور تو عقلم ستد با فتنه‌ها دربافتم

شور و بی‌عقلی بباید بافتن را با فتن

واژهٔ قافیهقافیه: ـندیوان شمس

کتب العشق علینا غمرات و محن

و قضی الحجب علینا فتنا بعد فتن

واژهٔ قافیهقافیه: ـنقصیده‌ها

طلبِ شادی از این چرخِ حرون

طمعِ راحت از این دهرِ فِتَن

واژهٔ قافیهقافیه: ـندیوان اشعار

شتر به حجره او ران که بسته اند دهان

به پیش حجره اش از مستی اشتران فتن

واژهٔ قافیهردیف: نیندقافیه: ـندیوان اشعار

مشتی خسیس ریزه که اهل سخن نیند

با من قران کنند وقرینان من نیند

هم‌قافیهقافیه: ـفتندیوان اشعار

من خاک درش به دیده خواهم رُفتن

ای خصم بگوی هرچه خواهی گفتن

هم‌قافیهقافیه: ـفتندیوان اشعار

خلاف دوستی کردن به ترک دوستان گفتن

نبایستی نمود این روی و دیگر باز بنهفتن

هم‌قافیهردیف: این چنینقافیه: ـفتندیوان اشعار

بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

رنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین

هم‌قافیهردیف: بودقافیه: ـفتنمختارنامه

کارت همه چون که خوردن و خفتن بود

میلت همه در شنودن و گفتن بود

هم‌قافیهردیف: آموختقافیه: ـفتنقطعه‌ها

گویند مرا چو زاد مادر

پستان به دهن گرفتن آموخت