جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـمانددیوان اشعار

عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماند

بس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـمانددیوان اشعار

ز حرف بر لب شیرین او اثرماند

که دیده نقش پی مور بر شکر ماند

واژهٔ قافیهردیف: ز منقافیه: ـاندغزلیات

چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من

واژهٔ قافیهقافیه: ـاندمواعظ

از جمله بماند و دور گیتی به تو داد

دریاب که از تو هم چنین خواهد ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

کس با تو عدو محاربت نتواند

زیرا که گرفتار کمندت ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

وقتست اگر از پای درآیم که همه عمر

باری نکشیدم که به هجران تو ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

آن سرو که گویند به بالای تو ماند

هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

به چند حیله شبی در فراق روز کنم

و گر نبینمت آن روز هم به شب ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان شمس

دیوانگی ار خواهی چون مرغ شو و ماهی

با خواب چو همراهی آن با تو کجا ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان شمس

تدبیر کند بنده و تقدیر نداند

تدبیر به تقدیر خداوند چه ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان شمس

مال از همه ماند و از تو هم خواهد ماند

آن به که بجای مال نیکی ماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـانددیوان شمس

دل من گرد جهان گشت و نیابید مثالش

به که ماند؟ به که ماند؟ به که ماند؟ به که ماند؟