جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـمشانقصیده‌ها

مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشان

می ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان

هم‌قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

سخت به ذوق می‌دهد باد ز بوستان نشان

صبح دمید و روز شد خیز و چراغ وانشان

هم‌قافیهقافیه: ـشاندیوان شمس

من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان

من بکشم دامن تو دامن من هم تو کشان

هم‌قافیهقافیه: ـشاندیوان شمس

آن کیست ای خدای؟ که از این دام ِ خامُشان

ما را همی‌کَشد به سویِ خود کشان کشان

هم‌قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

رفتی و دیده ام به وداع تو خون فشان

جان و دل از قفای تو در خاک و خون کشان

هم‌قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

که نه از تاک نشان بود و نه از تاک‌نشان

هم‌قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

دیوانه جمال تو خیل پریوشان

هم‌قافیهقافیه: ـانقصاید

شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان

از پرتو سعادت شاه جهان‌ستان

هم‌قافیهردیف: گیردقافیه: ـانقصاید

سپیده‌دم که صبا بوی لطف جان گیرد

چمن ز لطف هوا نکته بر جنان گیرد

هم‌قافیهردیف: می‌رفتقافیه: ـانقطعات

قوت شاعرهٔ من سحر از فرط ملال

متنفر شده از بنده گریزان می‌رفت

هم‌قافیهردیف: نبردقافیه: ـاناشعار منتسب

من و صلاح و سلامت؟ کَس این گمان نَبَرَد

که کَس به رِندِ خرابات، ظَنِّ آن نَبَرَد

هم‌قافیهردیف: تو بادقافیه: ـانقطعات

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو شد

ساحت کون ومکان عرصهٔ میدان تو باد