جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: کندقافیه: ـانیدیوان اشعار

چون صنوبر در سر هر موی دارد ناله ای

هر که دلهای پریشان را نگهبانی کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـکردغزلیات

داغ بودم‌که چه خواهم به غمت انشا کرد

نقطهٔ اشک‌، روان‌گشت و خطی پیداکرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـکردغزلیات

ستم نصیب دلم من کجا و درد کجا

نفس به‌ کوچهٔ نی رفت و ناله پیدا کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـکردغزلیات

امروز بعد عمری دلدار یاد ما کرد

شرم تغافل آخر حق وفا ادا کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـکردغزلیات

خودسر به مرک گردن دعوی فرود کرد

چون سر نماند شمع قبول سجود کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـکردغزلیات

پیش ارباب حسب ترک نسب باید کرد

پردهٔ دیده و دل فرش ادب باید کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـکردغزلیات

دل سحرگاهی به‌گلشن یاد آن رخسار کرد

اشک آن شبنم برگ ‌گل را رخت آتشکار کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـکردغزلیات

عشق مطرب‌زاده‌ای بر ساز و تقوا زور کرد

دانهٔ تسبیح را زاهد خر طنبور کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـرداشعار منتسب

مزن دم ز حکمت که در وقت مرگ

ارسطو دهد جان، چو بیچاره کرد

واژهٔ قافیهردیف: به زرقافیه: ـردرباعیات

خوبانِ جهان، صید توان کرد به زَر

خوش خوش بَر از ایشان بتوان خورد به زَر

واژهٔ قافیهقافیه: ـرداشعار منتسب

زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد

در ده که تراز عمر نو خواهم کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـرددیوان اشعار

هر که می با تو خورد عربده کرد

هر که روی تو دید عشق آورد