جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: می‌گشتقافیه: ـردیوان اشعار

خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

وجود خسته‌ام از عشق، بی‌خبر می‌گشت

واژهٔ قافیهردیف: به رقص آقافیه: ـردیوان شمس

آمد بهارِ جان‌ها ای شاخِ تَر به رقص آ

چون یوسف اندر آمد، مصر و شکر به رقص آ

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـردیوان شمس

ماه عید است و خلق زیر و زبر است

تا فرجه کند هر آنکه صاحب نظر است

واژهٔ قافیهردیف: نیستقافیه: ـردیوان شمس

وجود من به کف یار جز که ساغر نیست

نگاه کن به دو چشمم اگرت باور نیست

واژهٔ قافیهردیف: چه‌بودقافیه: ـردیوان شمس

سر از بهر هوس باید چو خالی گشت سر چه‌بود

چو جان بهر نظر باشد روان بی‌نظر چه‌بود

واژهٔ قافیهردیف: نگیردقافیه: ـردیوان شمس

سماع صوفیان می درنگیرد

که آتش هیزمی را تر نگیرد

واژهٔ قافیهردیف: آیدقافیه: ـردیوان شمس

طرفه گرمابه‌بانی کو ز خلوت برآید

نقش گرمابه یک‌یک در سجود اندرآید

واژهٔ قافیهردیف: کنندقافیه: ـردیوان شمس

قومی که بر براق بصیرت سفر کنند

بی ابر و بی‌غبار در آن مه نظر کنند

واژهٔ قافیهردیف: میرندقافیه: ـردیوان شمس

عاشقانی که باخبر میرند

پیش معشوق چون شکر میرند

واژهٔ قافیهقافیه: ـردیوان شمس

ای آفرین بر روی شه کز وی خجل شد روی مه

کوران به دیده گفته خه بشنوده لطفش گوش کر

واژهٔ قافیهقافیه: ـردیوان شمس

که داند گفت گفت او که عالم نیست جفت او

ز پیدا و نهفت او جهان کورست و هستی کر

واژهٔ قافیهردیف: برقافیه: ـردیوان شمس

ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر بر

آخر نظری کن به نظربخش فکر بر