جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱۲۸ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۴۰ جلال الدین محمد مولویبشنو از ایمان که می‌گوید به آواز بلندبا دو زلف کافرت کایمان مبادا بی‌شما
- غزل شمارهٔ ۱۴۴ جلال الدین محمد مولویغیرت و رشک خدا آتش زند اندر دو کونگر سر مویی ز حُسنش بی‌حجاب آید به ما
- غزل شمارهٔ ۱۴۶ جلال الدین محمد مولویدر صفای باده بنما ساقیا تو رنگ مامحومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگ ما
- غزل شمارهٔ ۱۵۴ جلال الدین محمد مولویتو اگر اوصاف خواهی هست فردوس بریناز صفا و نور سر بنده کمین تبریز را
- غزل شمارهٔ ۱۶۶ جلال الدین محمد مولویچمنی که تا قیامت گل او به بار باداصنمی که بر جمالش دو جهان نثار بادا
- غزل شمارهٔ ۱۶۷ جلال الدین محمد مولویاین مقصر به دو صد رنج سزاوار شده‌ستلیک ز‌آن لطف به جز عفو و کرم نیست سزا
- غزل شمارهٔ ۱۷۱ جلال الدین محمد مولویمن نخواهم ماه را با حسن تووان دو سه قندیلک آونگ را
- غزل شمارهٔ ۱۷۶ جلال الدین محمد مولویپس به علت دوست دارد دوست رابر امید خلد و خوف نار را
- غزل شمارهٔ ۱۷۷ جلال الدین محمد مولویخود چه باشد هر دو عالم پیش تودانه افتاده از انبارها
- غزل شمارهٔ ۱۸۵ جلال الدین محمد مولویخورشید را کسوفی مه را بود خسوفیگر تو خلیل وقتی این هر دو را بگو لا
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ جلال الدین محمد مولویهر چشمه را دو مشرف پنجاه میرابندصورت به تو نمایند اندر زمان اجلا
- غزل شمارهٔ ۱۹۷ جلال الدین محمد مولویدرهای گلستان ز پی تو گشاده‌ایمدر خارزار چند دوی ای برهنه پا