جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۴۹۹ نتیجه برای «گل» با فیلتر قصیده · صفحهٔ ۱۳ از ۴۲
- قصیدهٔ شمارهٔ ۷۹ ناصرخسرو قبادیانیهمچون سخن او به سوی دانابوی گل و باد سحر نباشد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۰ ناصرخسرو قبادیانیمن نیستم آن گل کز آب زرقتتازه شودم شاخ و بال و یالم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۵ ناصرخسرو قبادیانیاز غزل و می چو تیر و گل نشودپشت چو چوگان و روی چون عسلی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۵ ناصرخسرو قبادیانیبر روی نکوش چشم رنگینچون بر گل زرد خون چکانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۰ ناصرخسرو قبادیانیگلگون رخت چو شست بهار ازوربگذشت گل بگشت ز گلگونی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۳ ناصرخسرو قبادیانیبچن هین گل، ای شیعت و خسته کندل ناصبی را به خار علی
- شمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاه خاقانی شروانیچون شرارش را علم بر ابر سنبل گون رسیدتخم گل گوئی ز شاخ ارغوان افشانده‌اند
- شمارهٔ ۹۲ - این قصیدهٔ را در زمان کودکی در ستایش فخر الدین منوچهر بن فریدون شروان شاه سروده است خاقانی شروانینظر سعادت تو ز جهان مباد خالیکه جهان آب و گل را به از این نظر نیاید
- شمارهٔ ۱۴۳ - مطلع دوم خاقانی شروانیهمچو موی عاریت اصلی ندارم از حیاتهمچو گل‌گونه بقائی هم ندارد جوهرم
- شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح ابوالفتح شروان شاه منوچهر خاقانی شروانیصبح است گلگون تاخته، شمشیر بیرون آختهبر شب شبیخون ساخته، خونش به عمدا ریخته
- شمارهٔ ۲۱۹ - در مرثیهٔ وحید الدین شروانی خاقانی شروانیروی من کاهی است خاکین کاش از خون گل شدیتا به خون دل سر خاک وحید اندودمی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در ستایش میرمیران وحشی بافقیمحفوظ بود ز حملهٔ گرگآن گله که موسی‌اش شبان است