جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۱۶۰ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۶۵ جلال الدین محمد مولویز بحر این در، خجل باشد، چه جای آب و گل باشد؟چه جای عقل و دل باشد؟ که نبوَد او کفِ دریا
- غزل شمارهٔ ۶۷ جلال الدین محمد مولویزدی در من یکی آتش که شد جان مرا مفرشکه تا آتش شود گل خوش که تا یکتا شود صد تا
- غزل شمارهٔ ۷۴ جلال الدین محمد مولویپاهای تو بگشاید روشن به تو بنمایدتا تو همه تن چون گل در خنده شوی با ما
- غزل شمارهٔ ۷۷ جلال الدین محمد مولویویرانهی آب و گل چون مسکن بوم آمداین عرصه کجا شاید پروازِ همایی را ؟
- غزل شمارهٔ ۸۱ جلال الدین محمد مولویگر زخم خوری بر رو، رو زخم دگر می‌جورستم چه کند در صف دسته گل و نسرین را
- غزل شمارهٔ ۹۱ جلال الدین محمد مولویاحسنت زهی یار او شاخ گل بی‌خار اوشاباش زهی دارو دل‌های کبابی را
- غزل شمارهٔ ۱۰۲ جلال الدین محمد مولویخمش کردم که پایم گل فرورفتتو بگشا پر نطق جعفری را
- غزل شمارهٔ ۱۰۴ جلال الدین محمد مولویاگر گِل بر سرستت تا نشوییبیار و بشکفان گلزار ما را
- غزل شمارهٔ ۱۱۸ جلال الدین محمد مولویاین جاست که پا به گل فرورفتچون برگیریم پا از این جا
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ جلال الدین محمد مولویپر لاله کن و پر از گل سرخاین صحن رخ مزعفری را
- غزل شمارهٔ ۱۳۶ جلال الدین محمد مولویدر نوایِ عشق آن صد نوبهارِ سرمدیصد هزاران بلبلان اندر گل و گلزار ما
- غزل شمارهٔ ۱۴۸ جلال الدین محمد مولویهر چه می‌بارید اکنون دیده گریان ماسر آن پیدا کند صد گلشن خندان ما