جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۲۰ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۵ صائبتندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۵۷ صائبآب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زنفرد شو چون مهر تابان خیمه بر افلاک زن
- غزل شمارهٔ ۶۲۳۰ صائبنبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند منبه فریاد آورد دریای آتش را سپند من
- غزل شمارهٔ ۶۳۵۹ صائبدر آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران
- غزل شمارهٔ ۶۳۷۲ صائبدل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
- غزل شمارهٔ ۶۶۵۶ صائبای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ایاز بیابان تمنای تو خضر آواره‌ای
- غزل شمارهٔ ۶۶۸۶ صائببیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسیرحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی
- غزل شمارهٔ ۶۷۹۴ صائبچهره را صیقلی از آتشِ می ساخته‌ایخبر از خویش نداری که چه پرداخته‌ای
- غزل شمارهٔ ۶۹۱۱ صائبای شمع طور از آتش حسنت زبانه‌ایعالم به دور زلف تو زنجیرخانه‌ای
- غزل شمارهٔ ۹ عطار نیشابوریدر دلم افتاد آتش ساقیاساقیا آخر کجائی هین بیا
- غزل شمارهٔ ۳۴۷ عطار نیشابوریبرق عشق از آتش و از خون جهدچون به جان و دل رسد بی‌چون جهد
- غزل شمارهٔ ۵۳۴ عطار نیشابوریگر از میان آتش دل دم برآورمزان دم دمار از همه عالم برآورم