جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۴۹۹ نتیجه برای «گل» با فیلتر قصیده · صفحهٔ ۲۴ از ۴۲
- قصیدهٔ شمارهٔ ۹ ناصرخسرو قبادیانیبه سان پر ستاره آسمان گردد سحرگاهانز سبزهٔ آب‌دار و سرخ گل وز لاله بستان‌ها
- شمارهٔ ۱۱۱ - مطلع دوم خاقانی شروانینرگس بر سر گرفت طشت زر از بهر خونتارک گلبن گشاد نیشتر از نوک خار
- شمارهٔ ۱۵۱ - در دل‌تنگی و شکایت از روزگار و خوش‌دلی از گوشه‌گیری و قناعت خاقانی شروانیتب زده زهر اجل خورد و گذشتگل شکرهای صفاهان چکنم؟
- شمارهٔ ۱۵۶ - در شکایت از جهان و نعت خاتم پیغمبران خاقانی شروانیشمشاد و سرو را ز تموز و خزان چه باککز گرم و سرد لاله و گل را رسد زیان
- شمارهٔ ۱۶۷ - مطلع سوم خاقانی شروانیگل با همه خرمی که دارداز بعد گیا رسد به بستان
- شمارهٔ ۲۱۵ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان‌شاه اخستان خاقانی شروانیچون به صبوح بلبله قهقهه کرد و خنده‌نیخنده کند نه قهقهه، صبح چو نوگل طری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران وحشی بافقیز باران بهار حسن آبی بر گلستان زنکه اندر مهر جان پر گل کند دیوار بستان را
- غزل شمارهٔ ۲۵۱۹ جلال الدین محمد مولویبه گل اندوده خورشیدی میان خاک ناهیدیدرون دلق جمشیدی که گنج خاکدانستی
- شمارهٔ ۴ - در مدح حضرت رضا(ع) صائبتا از سهیل عقل توان سرخ روی بودرنگین مساز چهره به گلگونه شراب
- شمارهٔ ۲۱ - در مدح حضرت سیدالشهداء (ع) صائبپرده خارست اگر دارد گلی این بوستاننوش این غمخانه را چاشنی زهر فناست
- شمارهٔ ۲۳ - در مدح شاه عباس دوم صائبشکسته زلف تو شاخ غرور سنبل رادریده پرده گل غنچه ات ز خندانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ عطار نیشابوریهزاران چشم می‌باید که بر کار تو خون گریدتو خود را با دو روزه عمر همچون گل چه خندانی