جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۴ از ۷۳۸
- بخش ۱۴ - گفتار در صبر بر ناتوانی به امید بهی سعدی شیرازیهنر باید و فضل و دین و کمالکه گاه آید و گه رود جاه و مال
- غزل شمارهٔ ۱ جلال الدین محمد مولویاِی رَستخیزِ ناگهان وی رحمتِ بی‌مُنتهااِی آتشی اَفروخته، در بیشهٔ اَندیشه‌ها
- غزل شمارهٔ ۸ جلال الدین محمد مولویاز مه ستاره می‌بری تو پاره پاره می‌بریگه شیرخواره می‌بری گه می‌کشانی دایه را
- غزل شمارهٔ ۵۸ جلال الدین محمد مولویهلا یاران که بخت آمد گَهِ ایثارِ رخت آمدسلیمانی به تخت آمد برای عزل شیطان را
- غزل شمارهٔ ۱۲۲ جلال الدین محمد مولویعزلت گه چیست خانه دلدر دل خو گیر ساکنی را
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ جلال الدین محمد مولویاین پنج چشمهٔ حس تا بر تنت روان استز اشراق آن پری دان گه بسته گاه مجری
- غزل شمارهٔ ۱۹۰ جلال الدین محمد مولویاز شمس‌دینِ چون مه، تبریز هست آگهبشنو دعا و گه‌گه، آمین کن این دعا را
- غزل شمارهٔ ۲۰۸ جلال الدین محمد مولویگه به فسوس او مرا گوید کنجی نشینچونک نشینم به کنج خود به درآرد مرا
- غزل شمارهٔ ۲۲۴ جلال الدین محمد مولویمثالِ گویی اندر میان صد چوگاندوانه تا سر میدان و گه ز سر تا پا
- غزل شمارهٔ ۲۹۵ جلال الدین محمد مولویالا ای روی تو صد ماه و مهتابمگو شب گشت و بی‌گه گشت بشتاب
- غزل شمارهٔ ۴۰۷ جلال الدین محمد مولویدِل بِه جا دار دَر آن طَلْعَتِ باهِیْبَتِ اوگَر تو مَرْدی که رُخَش قِبْلِه‌گَهِ مَرْدان است
- غزل شمارهٔ ۴۱۴ جلال الدین محمد مولویکه صدا دارد و در کان زر صامت هم هستگه خمش بودن و گه گفت مواسا چه خوشست