جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۸۶ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۳۳۶۷ صائبداشت تا گوهر من در دل این دریا جایساحل از آب گهر جلوه دریا می‌کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۴ صائبهرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۵ صائبپاس گفتار نگهبان حیات ابدستشمع از تیز زبانی است که سر می بازد
- غزل شمارهٔ ۳۳۸۶ صائبنیست در خاطر سودازدگان فکر وصالبه چه دل غرقه دریا به گهر پردازد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۹۲ صائبتو نداری سر آمیزش عاشق، ورنهبا لب خشک صدف آب گهر می سازد
- غزل شمارهٔ ۳۳۹۳ صائبهر که را آینه چون آب مصفا شده استبا گل و خار ز روشن گهری می سازد
- غزل شمارهٔ ۳۴۰۲ صائبپیش روشن گهران صحبت ناجنس بلاستبه نمک چون رسد از شعله صدا برخیزد
- غزل شمارهٔ ۳۴۰۳ صائبدر بساطی که گهر گرد یتیمی داردچه غبار از دل غم دیده ما برخیزد؟
- غزل شمارهٔ ۳۴۰۶ صائببزم ارباب خرد خوابگه بیخبری استمگر از مجلس مستان خبری برخیزد
- غزل شمارهٔ ۳۴۰۷ صائبمی توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد
- غزل شمارهٔ ۳۴۱۳ صائبصدف از تشنه‌لبی مشرق تبخال شده استابر در کام نهنگ آب گهر می‌ریزد
- غزل شمارهٔ ۳۴۱۶ صائبجگرم تازه نشد از گهرافشانی ابرمگر این سوخته را برق به فریاد رسد