جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۳۱۲ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۴۹۷۴ صائبشد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش
- غزل شمارهٔ ۴۹۷۹ صائبآتشین لعل لب یار فروغی داردکه سخن همچو گهر آب شود در دهنش
- غزل شمارهٔ ۴۹۸۰ صائباشک وآهش گهر و عنبر سارا گرددهرکه چون شمع بودراه درآن انجمنش
- غزل شمارهٔ ۴۹۸۱ صائبمی چکد زهر ز تیغ نگه او صائبتا نهان شد به خط سبز رخ گلگونش
- غزل شمارهٔ ۴۹۸۴ صائبهمتی را که به روشن گهری مشهورستچون گدایان تنک مایه به یک نان مفروش
- غزل شمارهٔ ۴۹۸۶ صائببی تکلف به نگه سوزی آن عارض نیستلاله هر چند که آتش چکد ازسیمایش
- غزل شمارهٔ ۴۹۹۳ صائبچون گهرگرد یتیمی است لباسی که مراستگرد می خیزد اگر دست زنم بر سر خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۰۵ صائبگهر ز شرم عرق می کند به بازارشچگونه آب نگردد دل خریدارش؟
- غزل شمارهٔ ۵۰۱۲ صائبگل عذار تو را حاجت نگهبان نیستکه هست از عرق شرم خود نگهبانش
- غزل شمارهٔ ۵۰۲۰ صائبز قحط شیر مروت سپهر خشک مزاجمرا به جنبش گهواره می کند خاموش
- غزل شمارهٔ ۵۰۲۳ صائبدلم به فقر و غنا ازقرار خویش نگشتبه خشکی وتری آب گهر نشد کم و بیش
- غزل شمارهٔ ۵۰۳۶ صائبپیش خسان به خاک مریز آبروی خویشاز حفظ آبرو گهر آبدار باش