جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۳۸۹ از ۵۸۰
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران وحشی بافقیدریای آتش ار بود از حفظ نام توماهی موم سالم از آنجا کند گذار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در ستایش حضرت علی«ع» وحشی بافقیز آتش تیغ جهانسوز توآید به دمیآنچه در مدت سد قرن نیاید ز اجل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ - در ستایش علی«ع» وحشی بافقیبهر دلگرمی طلسمی ماند بر آتش مگرغمزهٔ افسونگرت چون غمزهٔ سحر آفرین
- سوگواری بر مرگ شرف‌الدین علی وحشی بافقیتا به دامن همه چون شده گریبان بدریدعالم از آتش دل بر علم آه کنید
- بخش ۱۷ - گفتار در رفتار خادمان شیرین به طلب نزهتگاه دلنشین و پیدا نمودن دشت بیستون و خبردادن شیرین را وحشی بافقیاگر گلگون در آن گردد عنان‌کشو گر آنجا بود نعلش در آتش
- بخش ۹ - در اسرار شریعت اقبال لاهوریزنده قومی بود از تأویل مردآتش او در ضمیر او فسرد
- بخش ۲۹ - الله الصمد اقبال لاهوریتا کجا طوف چراغ محفلیز آتش خود سوز اگر داری دلی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - قصیدهٔ در مدح شاه شیخ ابواسحاق حافظ شیرازیچه حالت است که گل در سحر نماید روی؟چه آتش است که در مرغ صبح‌خوان گیرد؟
- ساقی‌نامه حافظ شیرازیبیا ساقی! آن آتشِ تابناک‌که زَردُشت می‌جویدش زیرِ خاک
- حکایت شمارهٔ ۴ سعدی شیرازینسلِ فسادِ اینان منقطع کردن اولی‌تر است و بیخِ تبارِ ایشان بر آوردن، که آتش نشاندن و اَخگَر گذاشتن و افعی کشتن و بچه نگه‌داشتن کارِ خردمندان نیست.
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در ستایش علاءالدین جوینی صاحب دیوان سعدی شیرازیبه خال مشکین بر خد احمرش گویینهاده‌اند بر آتش به نام من فلفل
- مثلثات سعدی شیرازیچه خوش گفت آن پسر با یار طنازتو در نی بسته‌ای آتش مینداز