جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۴۱۴ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۹۷ عبید زاکانیخطاب سرو به قد تو : خادم و عبیدحدیث گل بر روی تو : عبده و فداه
- غزل شمارهٔ ۱۰۲ عبید زاکانیزین سرو خوشخرامی گل پیش او غلامیمه پیش او اسیری شه پیش او گدائی
- بخش ۲ - در وصف معشوق عبید زاکانیرخش گلبرگ خوبی ساز کردهقدش بر سرو رعنا ناز کرده
- بخش ۳۳ - در خاتمهٔ کتاب عبید زاکانیکسی را پای دل در گل مباداچنین کار کسی مشکل بادا
- بخش ۷۳ - لحسا ناصرخسرو قبادیانی… ستای او حصاری است و چهارباروی قوی از پس یکدیگر در گرد او کشیده است از گل محکم هر دو دیوار قرب یک فرسنگ باشد و چشمه های آب عظیم است در آن شهر که هریک پنج آسیا گرد باشد و همه این آب در ولایت برکار گیرند که از دیوار بیرون ن …
- بخش ۲۹ - حیفا ناصرخسرو قبادیانی… ر دریا افتاد و آنجا استخوان حیوانات بحری بسیار دیدیم که در میان خاک و گل معجون شده بود و همچو سنگ شده از بس موج که بر آن کوفته بود.
- غزل شمارهٔ ۱ خاقانی شروانیدر گُلْشَنِ اُمّید به شاخِ شَجَرِ منگل‌ها نَشِکُفْتَند و برآمد نه ثَمَرها
- شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم خاقانی شروانیدفتر گل را فلک کرد به شنگرف رنگزرین شیرازه زد هر ورقی را جدا
- غزل شمارهٔ ۳۴ خاقانی شروانیاین قدر گفتم کان روی چو گلبستهٔ دیدهٔ هر خس نه رواست
- شمارهٔ ۴۴ - در ذم غرور به مال خاقانی شروانیچو صبح است اول و چون گل به آخرکه این کم عمر آن اندک قرار است
- شمارهٔ ۵۳ - قصیده خاقانی شروانیاز مادرِ غم زادی، آلوده‌یِ خون، چون گل؛با هیچ طَرَب، چون مُل، هم‌زاد نخواهی شد.
- غزل شمارهٔ ۵۹ خاقانی شروانیگل ز باغ رخت آن کس چیندکه چو گل زرّ تَرََش در دهن است