جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۴۲۸ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۴۴۰ جلال الدین محمد مولویدلاله چون صبا شد از خار گل جدا شدباران نبات‌ها را در باغ امتحانست
- غزل شمارهٔ ۴۴۴ جلال الدین محمد مولویآن صورت نهان که جهان در هوای او استبر آب و گل به قدرت یزدان منقش است
- غزل شمارهٔ ۴۵۵ جلال الدین محمد مولویآن کز بهار زاد بمیرد گه خزانگلزار عشق را مدد از نوبهار نیست
- غزل شمارهٔ ۴۶۰ جلال الدین محمد مولویهر گل سرخی که هست از مدد خون ماستهر گل زردی که رُست رُسته ز صفرای ماست
- غزل شمارهٔ ۴۶۲ جلال الدین محمد مولویای گل و گلزارها کیست گواه شمابوی که در مغزهاست رنگ که در چشم‌هاست
- غزل شمارهٔ ۴۸۵ جلال الدین محمد مولویبه روضه‌ای که در او صد هزار گل می‌رستبه جای میوه و گل خار و سنگ و هامون‌ست
- غزل شمارهٔ ۴۸۶ جلال الدین محمد مولویبه حق غنچه و گل‌های لعل روحانیکه دام بلبل عقل‌ست در گلستانت
- غزل شمارهٔ ۵۲۸ جلال الدین محمد مولویتاریک را روشن کند وان خار را گلشن کندخار از کفت بیرون کشد وز گل تو را بالین کند
- غزل شمارهٔ ۵۳۱ جلال الدین محمد مولوینی تب بُدم، نی درد سر، سر می‌زدم دیوار برکز طمع آن خوش گُل‌شِکر، قاصد دلم بیمار شد
- غزل شمارهٔ ۵۴۲ جلال الدین محمد مولویما شب روی آموخته صد پاسبان را سوختهرخ‌ها چو گل افروخته کان بیذق ما شاه شد
- غزل شمارهٔ ۵۵۶ جلال الدین محمد مولویجزو دوید تا به کل خار گرفت صدر گلجذبه خارخار بین کان دل خار می‌کند
- غزل شمارهٔ ۵۶۳ جلال الدین محمد مولویدلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر داردبه زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد