جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۴۳۲ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۱۴۱۲ جلال الدین محمد مولویهمیگفتم به گل روزی زهی خندان قلاوزیمرا گل گفت می دانی تو باری کز چه می خندم
- غزل شمارهٔ ۱۴۱۹ جلال الدین محمد مولویچه کردی آخر ای کودن نشاندی گل در این گلخننرست از گلشنت برگی ولیک از خار تو خستم
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۰ جلال الدین محمد مولویگر چهره زرد من در خاک رود روزیروید گل زرد ای جان از خاک سر گورم
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۸ جلال الدین محمد مولویدر عالم آب و گِل، در پردهٔ جان و دلهم ایمنی از عشقت، وین فتنه و غوغا هم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۹ جلال الدین محمد مولویاز آن باده که لطف و خنده بخشدچو گل بی‌حلق و بی‌لب می چشیدم
- غزل شمارهٔ ۱۵۲۰ جلال الدین محمد مولویحدیث آب و گِل جمله شُجون استچه یک رنگی کنم؟ چون در شُجونم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۶ جلال الدین محمد مولویشاخ گل من چو گشت پژمردهبازش سوی باغ و گلستان بردم
- غزل شمارهٔ ۱۶۱۵ جلال الدین محمد مولویچو گلستان جنانم طربستان جهانمبه روان همه مردان که روان است روانم
- غزل شمارهٔ ۱۶۲۳ جلال الدین محمد مولویبه ضمیر همچو گلخن سگ مرده درفکندمز ضمیر همچو گلشن گل و یاسمن بچیدم
- غزل شمارهٔ ۱۶۲۴ جلال الدین محمد مولویدهلی بدین عظیمی به گلیم درنگنجدفر و نور مه بگوید که من اندر این غبارم
- غزل شمارهٔ ۱۶۳۷ جلال الدین محمد مولویبنهان از همه خلقان چه خوش آیین باغی استکه چو گل در چمنش جامه جان بدریدم
- غزل شمارهٔ ۱۶۴۴ جلال الدین محمد مولویگلفشان رخ تو خرمن گل می بخشدما چه موقوف بهار و گل گلگون باشیم