جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۶۳۵ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۶۱۸۹ صائبنمی سازد پریشان شغل دنیا وقت عارف راصدف را شور دریا نیست مانع از گهر بستن
- غزل شمارهٔ ۶۱۹۰ صائبندارد از مروت بحر آبی در جگر، ورنهصدف را می توان با قطره چندی دهان بستن
- غزل شمارهٔ ۶۲۱۸ صائبچو گوهر در کف دست صدف تا کی گره باشی؟ازین ماتم سرای استخوانی رو به دریا کن
- غزل شمارهٔ ۶۲۴۰ صائبز هزل و هجو دادم تو به صائب شوخ طبعان رادهان عالمی شد چون صدف پاک از دهان من
- غزل شمارهٔ ۶۲۶۰ صائبچند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن
- غزل شمارهٔ ۶۲۶۹ صائبچون صدف پاک کنی گر دهن خود صائبمخزن گوهر شاداب توانی کردن
- غزل شمارهٔ ۶۲۷۸ صائبصدف پاک گهر از دل من دارد یاددر وطن غنچه نشستن، به سفر خندیدن
- غزل شمارهٔ ۶۲۸۲ صائبراست گفتاری من رایت اقبال من استهمچو صبح از نفس صدق، جهانگیرم من
- غزل شمارهٔ ۶۲۸۳ صائبلب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من
- غزل شمارهٔ ۶۲۹۱ صائبنیست یک شب که به قصد دل مینایی منآسمان سنگ کواکب نکند در دامن
- غزل شمارهٔ ۶۲۹۶ صائبصدق در سینه هر کس که چراغ افروزداز دهانش نفس صبحدم آید بیرون
- غزل شمارهٔ ۶۳۰۷ صائبصدای پا نبود در خرام درویشانزمین به خواب رود زیر گام درویشان