جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۷۰ از ۷۳۸
- حکایت شمارهٔ ۴۰ سعدی شیرازیآن گه بغلی، نَعُوُذ بِاللّٰه مردار به آفتاب مرداد
- بخش ۱۹ - حکایت حاتم طائی و صفت جوانمردی او سعدی شیرازیبه منزل‌گه حاتم آمد فرودبر آسود چون تشنه بر زنده‌رود
- بخش ۵ - حکایت در معنی اهل محبت سعدی شیرازیاز انگه که یارم کس خویش خوانددگر با کسم آشنایی نماند
- بخش ۳۱ - حکایت زورآزمای تنگدست سعدی شیرازیگهش جنگ با عالم خیره‌کشگه از بخت شوریده، رویش ترش
- بخش ۱ - سر آغاز سعدی شیرازینخست آدمی سیرتی پیشه کنپس آن گه ملک خویی اندیشه کن
- غزل شمارهٔ ۲۱ جلال الدین محمد مولویهر گه بگردانی تو رو، آبی ندارد هیچ جوکی ذره‌ها پیدا شود بی‌شعشعه ی شمس الضحی
- غزل شمارهٔ ۲۸ جلال الدین محمد مولویما گوی سرگردان تو اندر خم چوگان توگه خوانی‌اش سوی طرب گه رانی‌اش سوی بلا
- غزل شمارهٔ ۱۵۲ جلال الدین محمد مولویگه به پای همدگر چون مجرمان معترفمی‌فتادندی به زاری جان سپار و تن فدا
- غزل شمارهٔ ۴۰۰ جلال الدین محمد مولویهر طرف رنجی دگرگون فرض کن آن گه بروجز به سوی بی‌سوی‌ها کان دگر بی‌حاصلست
- غزل شمارهٔ ۷۳۴ جلال الدین محمد مولویگه ره شه را بگیرد بیدق کژرو به ظلمچیست فرزین گشته‌ام گر کژ روم باشد سداد
- غزل شمارهٔ ۹۶۵ جلال الدین محمد مولویگل سوری گشاد رخ به لجاج گل سه توگل گفتش نمایمت چو گه امتحان شود
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۸ جلال الدین محمد مولویجواب داد که خود را دهل شناس و مباشگهی دهلزن و گاهی دهل که آرد ذل