جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۷۳۱ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۶۶۴۰ صائبزافتادگی به مقصد آسان توان رسیدنتا سرزده است خورشید شبنم هوا گرفته
- غزل شمارهٔ ۶۶۴۴ صائبز بحر شعر نصیب سخنوران لب خشکی استصدف تمتعی از گوهر خوشاب ندیده
- غزل شمارهٔ ۶۶۶۰ صائبابر نیسان را ز استغنا کند خون در جگردر صدف آن را که باشد گوهر یکدانه‌ای
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۷ صائبچون صدف دریوزه گوهر ز نیسان می کنیغافلی از خود که بحر بیکنار عالمی
- غزل شمارهٔ ۶۷۳۲ صائبمی شود در تنگنای جسم کامل جان پاکاز صدف بیرون میا تا گوهر غلطان شوی
- غزل شمارهٔ ۶۷۶۲ صائبز یک بیدار دل صدمرده دل بیدار می گرددکه عالم را دهد خورشید عالمتاب بیداری
- غزل شمارهٔ ۶۷۶۶ صائباز موج گریه ما بر فلک اختر کند بازیز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی
- غزل شمارهٔ ۶۸۱۶ صائبلرزش جان تو ای بحر نه از طوفان استگوهری در صدفت هست ازان می لرزی
- غزل شمارهٔ ۶۸۵۶ صائبچنان مکن که به دریا شود صدف محتاجچو ابر تا دل و دست گهرفشان داری
- غزل شمارهٔ ۶۸۷۳ صائببه ابر اگر دهن خود گشودمی چو صدفهزار عقد گهر در کنار داشتمی
- غزل شمارهٔ ۶۸۸۴ صائبز چشم شور تو چون ایمنی ز غلطانیچرا برون ز صدف چون گهر نمی آیی؟
- غزل شمارهٔ ۶۹۰۲ صائبمی نازی ای صدف به گهرهای پاک خودگویا که پیش ابر دهن وا نکرده ای