جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۸۷۸ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۱۲۴۷ جلال الدین محمد مولویباده گلگونه‌ست بر رخسار بیماران غمما خوش از رنگ خودیم و چهره گلگون خویش
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۵ جلال الدین محمد مولویگرفته طبله حلوا و بنده را جویانکه تا ز جایزه شیرین کند گلوی ترش
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۱ جلال الدین محمد مولویبا دلبران و گلرخان چون گلبنان بشکفته‌امبا منکران دی صفت همچون خزان افسرده‌ام
- غزل شمارهٔ ۱۳۸۳ جلال الدین محمد مولویتا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنمهر جا نشینم خرمم هر جا روم در گلشنم
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۷ جلال الدین محمد مولویدام ار تک چه باشد فردوس کند حقشور خار خسک باشد حق سازد گلزارم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۸ جلال الدین محمد مولویدر سایه آن گلشن اقبال بخفتیموز غرقه آن قلزم زخار رهیدیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۳۳ جلال الدین محمد مولویچونک بر بام فلک از پی ما خیمه زدندما از این خرگله خرگاه چرا برنکنیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۳۴ جلال الدین محمد مولویگله اسب نگیرد چو به پر می پردخور او نور بود چونش به نان بفریبم
- غزل شمارهٔ ۱۶۴۳ جلال الدین محمد مولویز آخور ثور برانیم سوی برج اسدچو اسد هست چه با گله گاو آمیزیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۵ جلال الدین محمد مولویبر گلویت تیغ‌ها را دست نیستگر چو اسماعیل قربانت کنم
- غزل شمارهٔ ۱۷۰۴ جلال الدین محمد مولویما پر شدیم تا به گلو ساقی از ستیزمی ریزد آن شراب به اسراف همچو یم
- غزل شمارهٔ ۱۷۰۸ جلال الدین محمد مولویای گوش من گرفته توی چشم روشنمباغم چه می بری چو توی باغ و گلشنم