جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۹۹۶ نتیجه برای «سبزه» · صفحهٔ ۱ از ۸۳
- شمارهٔ ۲۱۲ جامیسبزه از طرف چمن می خیزدخطت از برگ سمن می خیزد
- شمارهٔ ۷۲ صائبسبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۷ صائبسبزه جوی شهد، نیشترستحقه سبز زهر، پرشکرست
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۵ صائبسبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرددیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد
- شمارهٔ ۱۱۱ جامیسبزه نو که ز گلزار رخت سر زده استرقم نسخ گل از غالیه تر زده است
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۹ صائبسبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفتطوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۷ صائبسبزه زنگار در تیغ تو جوهر می‌شودکف درین دریای گوهرخیز عنبر می‌شود
- غزل شمارهٔ ۴۶۳۲ صائبسبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخورمی شود سیراب خضر از آب حیوان غم مخور
- بخش ۳ ایرج میرزاسبزه نگر تازه به بار آمدهصافی و پیوسته و روغن زده
- گرمی شعلهٔ آفتاب در عالم فتادن و مرغ آبی از غایت گرما منقار از هم گشادن و رفتن شاهزاده از مصر به سبزه‌زاری که از لطف نسیم او روح مسیحا تازه گشتی و با فیض چشمه‌سارش خضر از آب زندگانی گذشتی وحشی بافقیمیان سبزه آبش در ترنمگلش از تازه رویی در تبسم
- رباعی شمارهٔ ۸ خیام نیشابوریابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریستبی بادهٔ گلرنگ نمی‌باید زیست
- رباعی شمارهٔ ۳۷ خیام نیشابوریساقی گل و سبزه بس طربناک شده‌ستدریاب که هفتهٔ دگر خاک شده‌ست