غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۵ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

درد دل من از حد و اندازه درگذشت

از بس که اشک ریختم آبم ز سر گذشت

۱

پایم ز دست واقعه در قیر غم گرفت

کارم ز جور حادثه از دست درگذشت

۲

بر روی من چو بر جگر من نماند آب

بس سیل‌های خون که ز خون جگر گذشت

۳

هر شب ز جور چرخ بلایی دگر رسید

هر دم ز روز عمر به دردی دگر گذشت

۴

خواب و خورم نماند و گر قصه گویمت

زان غصه‌ها که بر من بی خواب و خور گذشت

۵

اشکم به قعر سینهٔ ماهی فرو رسید

آهم  ز روی آینهٔ ماه درگذشت

۶

در بر گرفت جان مرا تیر غم چنانک

پیکان به جان رسید وز جان تا به بر گذشت

۷

بر جان من که رنج و بلایی ندیده بود

چندین بلا و رنج ز دردم بتر گذشت

۸

بر عمر من اجل چو سحرگاه شام خورد

زان شام آفتاب من اندر سحر گذشت

۹

عطار چون که سایهٔ عزت بر او نماند

چون سایه‌ای ز خواری خود در به در گذشت

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گذشتقافیه: ـر۸ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. درگذشتگذشت
  2. گرفتدرگذشت
  3. آبگذشت
  4. رسیدگذشت
  5. گویمتگذشت
  6. رسیددرگذشت
  7. چنانکگذشت
  8. بودگذشت
  9. خوردگذشت
  10. نماندگذشت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.