غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹۰ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

ز لعلت زکاتی شکر می‌ستاند

ز رویت براتی قمر می‌ستاند

۱

به یک لحظه چشمت ز عشاق صد جان

به یک غمزهٔ حیله‌گر می‌ستاند

۲

سزد گر ز رشک نظر خون شود دل

که داد از جمالت نظر می‌ستاند

۳

خطت طوطی است آب حیوانش در بر

کزان آب حیوان شکر می‌ستاند

۴

زهی ترکتازی که لوح چو سیمت

خطی سبزم آورد و زرمی‌ستاند

۵

مرا نیست زر چون دهم زر ولیکن

دهم در عوض جان اگر می‌ستاند

۶

مرا گفت جان را خطر نیست زر ده

که چشمم زر بی‌خطر می‌ستاند

۷

اگرچه لبت خشک و چشمت تر آمد

مخور غم که زر خشک و تر می‌ستاند

۸

عیار از رخ زرد عطار دارد

زری کان بت سیم‌بر می‌ستاند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌ستاندقافیه: ـر۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. می‌ستاندمی‌ستاند
  2. جانمی‌ستاند
  3. دلمی‌ستاند
  4. برمی‌ستاند
  5. سیمتزرمی‌ستاند
  6. ولیکنمی‌ستاند
  7. دهمی‌ستاند
  8. آمدمی‌ستاند
  9. داردمی‌ستاند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.