غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۳ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

حسن تو رونق جهان بشکست

عشق روی تو پشت جان بشکست

۱

هر سپاهی که عقل می‌آراست

غمزهٔ تو به یک زمان بشکست

۲

ناوک‌انداز آسمان چو بدید

طاق ابروی تو کمان بشکست

۳

عکس ماهت به آفتاب رسید

منصب آفتاب از آن بشکست

۴

پسته را پهن بازمانده دهان

دانی از چیست زان دهان بشکست

۵

همچو شمعی شکر چرا بگداخت

که دلش زان شکرستان بشکست

۶

حیلهٔ جادوان بابل را

آن دو جادوی دلستان بشکست

۷

چون به وصلت توان رسید که هجر

دل عطار ناتوان بشکست

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: بشکستقافیه: ـان۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«بشکست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. بشکستبشکست
  2. می‌آراستبشکست
  3. بدیدبشکست
  4. رسیدبشکست
  5. دهانبشکست
  6. بگداختبشکست
  7. رابشکست
  8. هجربشکست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.