جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـآورددیوان اشعار

هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

اخگر برون ز توده خاکستر آورد

واژهٔ قافیهقافیه: ـآورددیوان اشعار

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

آخر گل خاموشی من این ثمر آورد

واژهٔ قافیهقافیه: ـآورددیوان اشعار

صبح چو کام قنینه خنده برآورد

کام قنینه چو صبح لعل‌تر آورد

واژهٔ قافیهقافیه: ـرددیوان اشعار

هر که می با تو خورد عربده کرد

هر که روی تو دید عشق آورد

واژهٔ قافیهردیف: مراقافیه: ـرددیوان شمس

کاهل و ناداشت بُدم کام درآورد مرا

طوطی اندیشه او همچو شکر خورد مرا

واژهٔ قافیهقافیه: ـرددیوان شمس

جنبش گرد از سوار بود

اوست کاین گرد را به رقص آورد

واژهٔ قافیهردیف: می‌دانمقافیه: ـرددیوان شمس

به گرد دل همی‌گردی چه خواهی کرد می‌دانم

چه خواهی کرد دل را خون و رخ را زرد می‌دانم

واژهٔ قافیهردیف: کوقافیه: ـرددیوان شمس

ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو

بار جور نیکوان را مرد باید مرد کو

واژهٔ قافیهردیف: مراقافیه: ـرددیوان اشعار

آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

که تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا

واژهٔ قافیهردیف: نیستقافیه: ـرددیوان اشعار

صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست

هر که را در دل نباشد آه، مرد درد نیست

واژهٔ قافیهردیف: نظاره امقافیه: ـرددیوان اشعار

نو خطان را بر سر نازآورد نظاره ام

زنگ از آیینه دل می برد نظاره ام

واژهٔ قافیهقافیه: ـردمختارنامه

زین شیوه که ازعمر برآوردم گرد

کس در دو جهان بر نتواند آورد