جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: کنندقافیه: ـاغزلیات

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

آیا بُوَد که گوشهٔ چشمی به ما کنند

واژهٔ قافیهقافیه: ـادیوان شمس

کو بام غیر بام تو کو نام غیر نام تو

کو جام غیر جام تو ای ساقی شیرین ادا

واژهٔ قافیهقافیه: ـادیوان شمس

که نای پاره ما پاره می‌دهد صد جان

که کی دمم دهد او تا شوم لطیف ادا

واژهٔ قافیهردیف: توانی کردقافیه: ـادیوان شمس

اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد

نشاط و عیش به باغ بقا توانی کرد

واژهٔ قافیهردیف: می‌کندقافیه: ـادیوان شمس

آنچ گل سرخ قبا می‌کند

دانم من کان ز کجا می‌کند

واژهٔ قافیهردیف: دروغقافیه: ـادیوان شمس

گویند شاه عشق ندارد وفا دروغ

گویند صبح نبود شام تو را دروغ

واژهٔ قافیهردیف: کنقافیه: ـادیوان شمس

اگر خواهی مرا می در هوا کن

وگر سیری ز من رفتم رها کن

واژهٔ قافیهردیف: می بایدقافیه: ـادیوان اشعار

چشم پرحرف و لب بوسه ربا می باید

حسن سهل است، ز معشوق ادا می باید

واژهٔ قافیهردیف: کنندقافیه: ـادیوان اشعار

گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند

گرد کسادیم به نظر توتیا کنند

واژهٔ قافیهردیف: می توان نمودقافیه: ـادیوان اشعار

یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

تعمیر کعبه دل ما می توان نمود

واژهٔ قافیهردیف: لبمقافیه: ـادیوان اشعار

هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبم

آسوده است از دل بی مدعا لبم

واژهٔ قافیهردیف: ترمقافیه: ـادیوان اشعار

با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

چشم غبار دیده ام، از توتیا ترم