جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: من تهی‌ستقافیه: ـایغزلیات

بی‌ساز انفعال سراپای من تهی‌ست

چون شبنم ازوداع عرق جای من تهی‌ست

واژهٔ قافیهردیف: گرفته‌ایقافیه: ـردیوان شمس

ای ساقیی که آن می احمر گرفته‌ای

وی مطربی که آن غزل تر گرفته‌ای

واژهٔ قافیهردیف: انداخته‌ایقافیه: ـردیوان اشعار

تا ز رخسار چو مه پرده برانداخته‌ای

سوز خورشید به جان قمر انداخته‌ای

واژهٔ قافیهردیف: نکرده ایقافیه: ـادیوان اشعار

بی پرده رو در آینه ما نکرده ای

خود را چنان که هست تماشا نکرده ای

واژهٔ قافیهقافیه: ـیقطعه‌ها

ای وثوق الدوله آمد فصل دی

فصل دی آمد وثوق الدوله ای

واژهٔ قافیهردیف: گذشته‌ایقافیه: ـاغزلیات

یک تار موگر از سر دنیا گذشته‌ای

صد کهکشان ز اوج ثریا گذشته‌ای

واژهٔ قافیهردیف: کرده‌ایقافیه: ـوغزلیات

به وحشت نگاهی چه خو کرده‌ای

که خود را به پیش خود او کرده‌ای

واژهٔ قافیهردیف: رسیده‌ایقافیه: ـاغزلیات

بر اوج بی‌نیازی اگر وارسیده‌ای

تا سر به پشت پا نرسد نارسیده‌ای

واژهٔ قافیهردیف: شکسته‌ایقافیه: ـردیوان اشعار

تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ای

بس توبه‌های ما که به هم درشکسته‌ای

واژهٔ قافیهردیف: که سلام علیکمدیوان شمس

ز عدم بس چریده‌ای سوی دل بس دویده‌ای

ز فلک بس شنیده‌ای که سلام علیکم

هم‌قافیهردیف: تو بستقافیه: ـایغزلیات

خدا چو صورتِ ابرویِ دلگشای تو بست

گشادِ کارِ من اندر کرشمه‌هایِ تو بست

هم‌قافیهردیف: فراققافیه: ـایاشعار منتسب

مباد کس چو من خسته مبتلای فراق

که عمر من همه بگذشت در بلای فراق