جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـنگیستغزلیات

به هر جا بال عجز ما گشودند

پر پرواز نقش پای لنگی ‌ست

واژهٔ قافیهقافیه: ـونستدیوان شمس

اگر نه خود عنایات خداوند

بدیده‌ستی چه امکان سکون‌ست‌‌؟

واژهٔ قافیهقافیه: ـریستغزلیات

پنبه نه درگوش و، واکش بی‌خلل

خانهٔ آسودگی قفلش گری ست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

هر بلبل مست بر نهالی

مانندهٔ راح ِ روح‌افزا‌ست

واژهٔ قافیهقافیه: ـلستدیوان شمس

لیک طبع از اصل رنج و غصه‌ها بررسته‌ست

در پی رنج و بلاها عاشق بی‌طایلست

واژهٔ قافیهقافیه: ـلستدیوان شمس

هر که را خواهی شناسی همنشینش را نگر

زانک مقبل در دو عالم همنشین مقبل‌ست

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـاییدیوان اشعار

آواره طلب را خضرست هر سیاهی

کشتی شکستگان را هر موج ناخدایی ا ست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان اشعار

نفس تو از گنه تهی از دست کوتهی ست

از دست نارساست که بدکاره پارساست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان اشعار

پیش که مظلوم برد داوری

فکر بزرگان، همه آز و هوی ست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان اشعار

نوکش چو نوک بوم سیه‌کار، منحنی‌ست

پشت سرش برآمده و گردنش دوتاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان اشعار

رسم آزادگان چه می‌داند

تیره‌ بختی که پای بند هوی‌ست

واژهٔ قافیهقافیه: ـرستغزلیات

فال راحت مزن ‌کزین ‌کف خاک

هرچه آسوده‌تر، فسرد‌ه تر ست