جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: به سر نمی‌شودقافیه: ـتودیوان شمس

بی‌همگان به سر شود، بی‌تو به سر نمی‌شود

داغِ تو دارد این دلم، جای دگر نمی‌شود

واژهٔ قافیهقافیه: ـددیوان شمس

نظرش چونک به نورالله است

بر چنان نور چه پوشیده شود

واژهٔ قافیهقافیه: ـددیوان شمس

شرح دهم من که شب از چه سیه‌دل بود

هر کی خورد خونِ خلق زشت و سیه‌دل شود

واژهٔ قافیهردیف: می‌شودقافیه: ـادیوان اشعار

عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود

در میان شیر خالص موی رسوا می‌شود

واژهٔ قافیهردیف: می‌شودقافیه: ـادیوان اشعار

با وجود مرگ، کی هستی گوارا می‌شود؟

تلخی ماتم کجا شیرین به حلوا می‌شود

واژهٔ قافیهردیف: می‌شودقافیه: ـادیوان اشعار

دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می‌شود

سنگ با آتش چو نرمی کرد مینا می‌شود

واژهٔ قافیهردیف: می‌شودقافیه: ـادیوان اشعار

آن لب رنگین‌سخن بی‌خواست گویا می‌شود

غنچه چون افتاد بازیگوش خود وامی‌شود

واژهٔ قافیهردیف: کی می شودقافیه: ـادیوان اشعار

نفس سرکش بی ریاضت رهنما کی می شود؟

اژدها فرعون را در کف عصا کی می شود؟

واژهٔ قافیهردیف: سبز می شودقافیه: ـردیوان اشعار

در شوره زار دانه اگر سبز می شود

از چرخ بخت اهل هنر سبز می شود

واژهٔ قافیهردیف: تازه می شودقافیه: ـادیوان اشعار

از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

داغ کهن ز مشک ختا تازه می شود

واژهٔ قافیهردیف: خاموشقافیه: ـددیوان اشعار

چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموش

کی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟

واژهٔ قافیهردیف: گشاده شودقافیه: ـادیوان اشعار

از تنت گر قبا گشاده شود

گره از کار ما گشاده شود