جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـفشاندیوان اشعار

بر سر بالین بی دردان گل احمر فشان

عاشقان را سوزن الماس در بستر فشان

واژهٔ قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

رقص حلال بایدت سنت اهل معرفت

دنیا زیر پای نه دست به آخرت فشان

واژهٔ قافیهقافیه: ـشاندیوان شمس

دل را گره‌گشای، نسیم ِ وصال ِ توست

شاخ ِ امید را به نسیمی همی‌فشان

واژهٔ قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

رفتی و دیده ام به وداع تو خون فشان

جان و دل از قفای تو در خاک و خون کشان

واژهٔ قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

در ره میکده آن بِه که شوی ای دل خاک

شاید آن مست بدین سو گذرد جرعه‌فشان

واژهٔ قافیهقافیه: ـشاندیوان اشعار

جامی که مرد تشنه لب از شوق لعل تو

می نوش و جرعه ای دو سه بر خاک او فشان

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـانغزلیات

بتی دارم که گِرد گل ز سُنبل سایه‌بان دارد

بهارِ عارضش خطّی به خونِ ارغوان دارد

واژهٔ قافیهردیف: برخیزمقافیه: ـانغزلیات

مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم

طایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزم

واژهٔ قافیهردیف: شودقافیه: ـانمواعظ

روزی که زیر خاک تن ما نهان شود

وانها که کرده‌ایم یکایک عیان شود

واژهٔ قافیهقافیه: ـانمواعظ

نادان که بخل می‌کند و گنج می‌نهد

مزدور دشمنست تو بر دوستان فشان

واژهٔ قافیهردیف: دوستقافیه: ـاندیوان اشعار

تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست

بوسی به کام دل ندهی بر دهان دوست

واژهٔ قافیهردیف: کردقافیه: ـاندیوان اشعار

انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

زیرا که نه رویی‌ست کز او صبر توان کرد